| herinneringen van Roel Dam, voorzitter 1992-1994 | Goede en blijde zaken | |
Collecte voor India en lectuurverspreidingOnderstaand enkele herinneringen uit de periode van medewerking aan het evangelisatiewerk op het Kolmeersland. Er is in de tijd dat ik voorzitter mocht zijn wel heel wat gebeurd. Er waren goede en blijde zaken, maar ook natuurlijk vervelende en droeve dingen. Gelukkig is het vaak zo dat de herinneringen aan goede zaken je het beste bijblijven. Zo collecteerden wij ook in de dienst in de tent op Kolmeersland, tijdens de Sneekweek, altijd voor ons eigen werk. Wij hadden die collecte, dachten wij, ook beslist nodig omdat de penningmeester anders na afloop met een tekort zou zitten. Maar... toen kregen wij een brief van Margreet Boomsma over het zendingswerk in India. Hierin vertelde zij, dat er bij de groep cursisten, die met haar dezelfde opleiding volgden, mensen waren die zo verschrikkelijk arm waren, dat ze al hun bezittingen in een schoenendoos konden bergen. Wij hebben toen samen besloten dat wij, ondanks een dreigend tekort, de collecte van de dienst in de Sneekweek aan deze mensen zouden afstaan. En... na afloop van de Sneekweek hadden wij geen tekort. Wij hadden namelijk aan giften in de koffiebus zoveel geld gekregen dat de collecte hiermee meer dan voldoende werd gecompenseerd. Wat zorgde, en zorgt, onze Vader toch goed voor ons. Een tweede herinnering betreft de lectuurverspreiding. Tijdens de Sneekweek gingen wij ook bij de schepen die lagen afgemeerd aan de eilanden en steigers in de omgeving lectuur en uitnodigingen rondbrengen. Dat was altijd een heel gedoe. Je werd met een boot(je) op zo'n eiland afgezet en dan moest je verder maar zien hoe je bij al die schepen kwam. Het water stond die zomer, door de vele regens, wel erg hoog. Op een gegeven moment stond ons groepje voor een geul die toch wel erg diep en nat was. Gelukkig werd de afscheiding tussen het meer en deze geul gevormd door een houten damwand met aan beide zijden een balk(je). Na vele aarzelingen hebben we toen toch maar besloten om via de balkjes te proberen om de overkant van de geul te bereiken. En het lukte ook nog. Wij kwamen allemaal droog aan de overkant. Maar...één van de mensen van ons groepje was hierdoor wat overmoedig geworden. Bij een volgende geul dacht hij, dat hij er zo wel op laarzen doorheen kon lopen. Dat viel echter tegen. De geul bleek in het midden veel dieper te zijn. Willem viel en verdween bijna kopje onder. Wat hebben we verschrikkelijk gelachen en wat was Willem verschrikkelijk nat. Tenslotte... Gods onmisbare zegen toegewenst op dit prachtige werk. Roel Dam |