Uit de verhalen van Cees van Wieren (mede initiatiefnemer tot dit werk in 1978) Drachten, maart 2008

Kerken zijn op zoek naar mogelijkheden om missionair bezig te zijn. Commissies en werkgroepen hebben het onderwerp op de agenda, rapporten worden geschreven over wat de beste methode is. Slechts enkelen zijn werkelijk actief aan de slag gegaan. En niet zonder resultaat. De dames c.q. moeders Hannie Gorter en Myriam Loonen uit Siegerswoude hebben gelijk: er moet iets aan gedaan worden. En ze openden een website om handtekeningen te verzamelen voor hun actie waarop inmiddels met meer dan honderdduizend sympathisanten hebben ingetekend. De burgemeester van Smallingerland heeft gelijk: er moet iets aan gedaan worden. En hij kwam in actie en lanceerde een initiatiefvoorstel binnen de gemeenteraad. In politiek den Haag is men het er over eens: er moet iets aan gedaan worden en er werden wijze woorden gezegd en initiatieven beloofd. En in de wandelgangen van school en maatschappij is men het er over eens: er moet zeker iets aan gedaan worden. Moeders, burgemeesters, politici, politie en brandweer zijn het er allemaal over eens: zo kan het niet langer, er moet iets aan gedaan worden. Zo is iedereen is het er over eens: er moet iets aan gedaan worden, want zo gaat het niet langer. Ik bedoel: overal is er groeiende bezorgdheid over de drinkende jeugd in het weekend tot in de vroege morgen. Maar wat is er tegen te doen als de buurman niet meewerkt; als de collega burgemeester het niet zo erg vindt; als de horeca het laat afweten; als de baas nog een rondje geeft; als de jarige nog eens trakteert; als de politici mooie woorden spreken maar geen daadkracht tonen. Dan gebeurt er dus niets. Trouwens, er is in heel de discussie nog een belangrijke partij vergeten, lijkt mij, nl de kerken. Zijn zij ook zo bezorgd en vinden zij ook dat er iets aan gedaan moet worden, of houden ze zich wijselijk stil omdat ze zelf partij zijn door het houden van bruiloften en partijen waarmee de steeds maar zwaarder drukkende kosten van personeel en gebouwen kunnen worden afgedekt. Nee, als niemand iets doet gebeurt er niets. Maar Myriam Loonen en Hannie Gorter geven de moed niet op en zijn ervan overtuigd dat jongeren ooit weer vroeg op stap zullen gaan. Burgemeester Middel van Smallingerland is er van overtuigd dat preventieve maatregelen een positieve uitwerking hebben. En als iedereen, want de schenker is net zo aansprakelijk als de drinker, niet wacht op de buurman tot die iets gaat doen maar zelf het initiatief neemt, kan het goed komen. Maar de vraag was: welke rol spelen de kerken hierin en kunnen zij een positieve bijdrage geven. Ja zeker. Hoe? Een verrassend voorbeeld. Reeds jaren staat er tijdens de Sneekweek op het starteiland aan het Sneekermeer een feesttent of biertent hoe u het maar wil noemen. Honderden, soms wel duizenden jongeren ontmoeten daar elkaar en genieten overdag en ’s avond van de muziek en drinken een biertje. Maar om twee uur ’s nachts gaat de tent dicht. Om de rust op en rondom het eiland te waarborgen. Op datzelfde eiland staat, op nog een paar honderd meter afstand, nog een tent. Van de plaatselijke kerken in Sneek. Deze ‘Jezustent’ zoals hij in de volksmond wordt genoemd, is dag en nacht open maar ’s nachts alleen voor een kopje koffie, thee en een goed gesprek. Geen muziek, weinig lawaai. Soms komen meer dan honderd jongeren na sluiting van de biertent nog even langs de ‘Jezustent’ voor een afzakkertje (koffie of thee!) voor ze de tent of de boot induiken. Ze hebben bijna allemaal een stoel en tafel tot hun beschikking om zo even bij te komen van het lange staan en dansen en het vele lawaai van de disco. Al jarenlang gebeurt dit tot volle tevredenheid van de bezoekers, de horeca, recreanten en omgeving. Heel af en toe is er een verscherpt toezicht nodig, maar over het algemeen is het er alleen maar gezellig. Om drie uur gaan de meesten weer naar hun boot, tent of huis. De kerken open als de kroegen dicht gaan. Dat zou wat zijn. De horeca stuurt de jongeren niet de straat op maar wijst ze naar de mogelijkheden van de kerk in de omgeving voor een laatste bezoek. Een convenant tussen horeca en kerken. En wie naar huis wil of naar de keet gaat zijn gang. Maar misschien droom ik teveel Je kunt natuurlijk niet zo maar aan de slag gaan. Er dient vooraf iets te worden geregeld. En enige ervaring is ook een belangrijke zaak. Wij nodigen u/jij daarom uit om de komende zomer een kijkje te nemen op het starteiland aan het Sneekermeer bij Sneek en u kunt zelfs deze zomer stagelopen om te zien hoe het werkt. Om met het laatste mee te doen zijn een paar zaken van belang: 1. Je moet liefdevol hart hebben voor jongeren en dat moet blijken uit het simpelste gebaar bij het aanbieden van een kopje koffie of thee. En je zult ontdekken hoe correct de meesten zijn. 2. Je dient uit liefde tot Jezus te handelen, want jongeren zijn nieuwsgierig en willen weten waar je voor staat. In de gesprekken die zij met je aangaan zal daarvan rekenschap worden gevraagd. 3. U dient over enige vrije tijd te beschikken, want u moet natuurlijk overdag gaan slapen. Er zijn kerken in Drachten en Sneek, maar daar niet alleen, die missionair bezig willen zijn. Hier ligt een kans. Misschien krijgt u de medewerking van de burgerlijke gemeente, maar reken daar niet al te veel op want vele burgemeesters zijn net als sommige christenen van mening dat er een scheiding moet zijn van kerk en staat: dit is de wereld en dat is de kerk. Terwijl ik meer denk: dit is de wereld en hier staat een kroeg en daar staat de kerk. Laten we samen er iets van maken. Ga daarom als kerken, horeca en burgerlijke gemeente eens samen om de tafel en wellicht kunnen we in positieve zin iets voor elkaar betekenen. Wilt u meer weten over het totale evangelisatieprogramma deze zomer aan het Sneekermeer, de kerkdiensten die daar worden gehouden en het kinder- en jeugdwerk overdag: klik naar www.jezustent.nl Je zult zien dat er veel te beleven valt en je christenzijn een praktische invulling kan krijgen.